Archive for November, 2015

හීනයක අවදියෙන් ….

badulu-train
කවි මල් ඇහැරවන
 
විල්ලූද තණ පිඩැලි රැඳවුණ
 
උසම උස කඳු සිරස් අද්දර
 
අනන්තය බඳු කාලයක් පසු
 
හුස්ම ගමි මම
 
 
කහ පාට මල්
 
සිනාසෙයි මට
 
මිහිදුම් තිරය අතුරින්
 
අතවනයි ගස්
 
ඈත සිට මට
 
 
මෑත ලේ වැගිරෙයි
 
හිමිකමක් ඉල්ලූ සොයුරු හද
 
හදට වැදි අකුණක්
 
නොසලකා හැරියාවත්ද මම ?
 
 
සොබාදම් සිරි විඳිනු කෝමද
 
හැරෙමි ආපසු
 
හිමි අහිමි අපෙ
 
ජීවිතය වෙත
 
 
මේ මම ය,
 
ඒ අහිමි කළ නුඹය
 
 
දිනා ගත යුතු
 
බොහෝ දේ මැද
 
ඒ අහිමි කළ නුඹය ….
 
 
නිමේෂයකට
 
චුට්ටකින් අඩු
 
කාලයක් තුළ
 
සිනාසෙමි මම
 
 
පැද්දෙන රේල්ලුව
 
කියාදෙයි ජීවිතේ ඇති තතු
 
ගැස්සි ගැස්සී ඇද්දෙන
 
 
ළඟ යැයි කියා
 
සිතෙනා හැම දේම
 
කොයි තරම් නම් දුරද ?
 
හැකියැයි කියා සිතුවාට
 
බැරි දේ ද
 
කළත් ඵල නැති දේ ද
 
පීල්ලක් කොඳුරා කියයි මට
 
 
තැලෙනා අතරතුර
 
හැමදාම
 
ළං වෙනු බැරි වුව ද
 
අනන්තය දුර ඈත තැනකදි
 
එකතු වෙන එක හීනයක් වුව
 
කොයිතරම් නම් අනේ සොඳුරුද ?
 
 
පිණි කැටක් වියැකෙන්න කලියෙන්
 
ලියන්නට තව බොහෝ දේ ඇත
 
 
රුධිරයක් මල් පැන් පොදක් වී
 
සමනළුන් මකරයින් වූ කළ
 
ලෝකයක් තිබෙන්නේ
 
හතරවැනි මානෙකද ?
 
 
සොඳුර,
 
 
ඇස් පියන් යට වුව ද
 
නොපෙනෙනා තව බොහෝ දේ ඇත
 
තමන්ගේ රුධිරයෙහි ගිළුණ ද
 
නොදැනෙනා දේ ඔව්, අපට ඇත
 
 
හුරු කෙරුණු තරමය,
 
කුමක් හෝ වැරදුණු නියාවක්
 
නොදැනෙනා තුරු
 
මිනිස්කම් දිය වී හැළෙන යුරු
 
නොදැක්කා සේ නොහැඟුණා සේ
 
ඉන්න නුඹ මා
 
හුරු කෙරුණු ඒ තරමය ..
 
 
බිඳිය යුතු වෙයි
 
සීහගිරි ශිඛරය
 
කුවේර ආලකමන්දාව
 
සියල්ලන් වැඳ වැටෙන
 
සියළු ලේ වැකි සිහිවටන හෙට
 
 
නූඹේ හිස හයියද ?
 
 
 
~ රුවන් නෙලූ